Maarten Dekker (1986, NL) maakt concreet-abstracte schilderijen in een eenvoudige maar tevens verhullende beeldtaal. Het paradoxale karakter hiervan raakt aan de kern van zijn oeuvre en motivatie. Maarten ‘schildert’ altijd met een concreet object – denk aan een stoel, raam of boek – dat hij gebruikt om afdrukken, indrukken of omtrekken mee te maken. Het gaat dus niet om het naschilderen van, bijvoorbeeld, een stoel maar om de fysieke relatie tussen object en schildersdoek. Dit levert indexicale beelden op. Het resultaat oogt abstract, maar is in feite heel concreet.
Al jaren refereert Maarten aan het oeuvre van modernistische kunstenaars als Rietveld en Mondriaan. Zo rijmt Mondriaan met zijn abstracte beeldtaal en fascinatie voor het onzegbare, en leveren de ontwerpen en ideeën van Rietveld een rijk universum middels o.a. de Zigzagstoel – die Maarten veelvuldig zelf namaakte en gebruikte als schildertool.Wat me naast vorm en beeldtaal interesseert aan objecten zoals de Zigzagstoel is het iconische ervan. Dit iconische is een bekendheid die mede te danken is aan veelvuldige reproductie en merchandising.
Tegenover deze bekendheid – die vaak gepaard gaat met platheid – tast ik met mijn werk de onbekende, andere, niet-definieerbare kanten af.
